Visualisatie Romeins kustlandschap ter hoogte van Oranjezon bij Vrouwenpolder

Strandwallen en geulen

In de Romeinse tijd zag het kustgebied bij het huidige Oranjezon er heel anders uit dan nu. De kust bestond uit een lange strandwal zonder hoge duinen, die verder zeewaarts lag en werd doorsneden door een grote zeegeul tot aan Domburg. Landinwaarts lagen schorren en slikken, met daarachter een veenlandschap waar al in de IJzertijd mensen woonden. Dit veen is nu bedekt met klei en zand, maar kan na stormen zichtbaar worden.

Vanuit de grote geul vertakten kleindere kreken zich het Walcherse land in. Deze kreken slibden later dicht met zand en groeiden in de middeleeuwen uit tot hogere ruggen in het landschap. Op deze kreekruggen zijn in de middeleeuwen de eerste dorpen van Walcheren ontstaan.

Reconstructie van het kustlandschap, met duiding van het vlootstation. Tekening: Mikko Kriek.

Strategische haven

De strandwal vormde voor de Romeinen een strategisch ideale locatie. Hier lag een natuurlijke haven van waaruit zij de tempelcomplexen van Domburg en Colijnsplaat, het achterland van Walcheren, de Scheldemonding en de handel op de Noordzee konden controleren en beschermen. Ook bood deze plek een goede verdediging tegen noordelijke zeerovers. Het vlootstation lag hoog en zichtbaar, vermoedelijk met een uitkijktoren op de wal.

Delen